Genital siğil (kondilom) nedir?

HPV esas olarak cilt ve mukoza temasıyla bulaşır.

Bulaşma;

• Vaginal cinsel ilişki,
• Anal ilişki,
• Oral seks ve
• Penetrasyon olmaksızın genital bölgelerin teması

sırasında gerçekleşebilir.

Bu nedenle HPV bulaşması için mutlaka tam bir cinsel ilişki olması gerekmez. Görünür genital siğili olmayan bir kişi de HPV taşıyabilir ve virüsü partnerine aktarabilir.

HPV enfeksiyonundan sonra siğiller hemen ortaya çıkmak zorunda değildir.

Genital siğiller aylar, hatta yıllar sonra fark edilebilir. Bu nedenle genital siğilin ortaya çıktığı zamana bakılarak HPV’nin ne zaman veya hangi partnerden bulaştığını kesin olarak belirlemek çoğu zaman mümkün değildir.

Bu önemli bir noktadır.

Yeni ortaya çıkan genital siğil, enfeksiyonun mutlaka yakın zamanda bulaştığını veya ilişkide sadakatsizlik olduğunu göstermez. Partnerler HPV’yi uzun süre belirti göstermeden taşıyabilirler.

Genital siğiller çok farklı görünümde olabilir.

Tek bir küçük kabarıklık şeklinde başlayabileceği gibi zaman içerisinde çok sayıda lezyon oluşabilir.

Genellikle;

• Deri renginde, pembe veya kahverengimsi,
• Düz veya kabarık,
• Düzgün veya pürtüklü yüzeyli,
• Tek tek veya kümeler halinde

görülebilirler.

Birden fazla siğilin birleşmesi sonucunda halk arasında “karnabahar görünümü” olarak tarif edilen yapı ortaya çıkabilir.

Genital siğiller çoğunlukla ağrısızdır. Bununla birlikte bazı kişilerde kaşıntı, yanma, hassasiyet veya kanama meydana gelebilir.

Kadınlarda;

• Vulva,
• Küçük ve büyük dudaklar,
• Vagina girişi,
• Vagina,
• Serviks,
• Perine ve
• Anus çevresinde

görülebilir.

Erkeklerde;

• Penis,
• Sünnet derisi,
• Penis kökü,
• Skrotum,
• Kasık ve
• Perianal bölgede

ortaya çıkabilir.

Kadın ve erkeklerde anal kanal içerisinde de siğiller bulunabilir.

Dış anal bölgede siğil bulunan bazı kişilerde anal kanalın da değerlendirilmesi gerekebilir.

Hayır.

Genital bölgede görülen her kabarıklık genital siğil değildir.

Molluscum contagiosum, deri uzantıları, normal anatomik varyasyonlar, yağ bezleri ve bazı diğer dermatolojik hastalıklar genital siğilleri taklit edebilir.

Sekonder sifilizde görülen condyloma lata adlı lezyonlar da genital siğillerle karışabilir.

Bu nedenle genital bölgede fark edilen lezyonlara muayene olmadan HPV tanısı koymak doğru değildir.

Genital siğil tanısı çoğunlukla klinik muayene ile konulur.

Tipik lezyonlarda biyopsi yapılması gerekmez.

Ancak lezyon;

• Koyu pigmentliyse,
• Sertleşmişse,
• Alttaki dokulara yapışık görünüyorsa,
• Kanıyorsa,
• Ülserleşmişse,
• Tanıdan emin olunamıyorsa,
• Tedaviye yanıt vermiyorsa veya
• Tedavi sırasında büyümeye devam ediyorsa

biyopsi ve histopatolojik inceleme gerekebilir.

Genellikle hayır.

HPV testi genital siğil tanısı koymak için önerilen bir test değildir.

HPV testleri esas olarak yüksek riskli HPV tiplerinin belirlenmesi ve serviks kanseri tarama programlarında kullanılmaktadır.

Genital bir lezyonun siğil olup olmadığının belirlenmesinde HPV testi tanıyı doğrulamaz ve tedavi seçimini yönlendirmez.

Erkeklerde de genital siğil değerlendirmesi amacıyla rutin kullanılan bir HPV tarama testi bulunmamaktadır.

Evet.

Tedavi edilmeyen genital siğiller;

• Kendiliğinden kaybolabilir,
• Aynı şekilde kalabilir veya

sayı ve büyüklük açısından artabilir.

Bu nedenle her hastada aynı tedavi yaklaşımı uygulanmaz.

Tedavi kararı lezyonların sayısı, büyüklüğü, yerleşimi, hastanın yakınmaları ve beklentileri göz önüne alınarak verilmelidir.

Genital siğiller için herkes açısından tek bir “en iyi tedavi yöntemi” bulunmamaktadır.

Güncel tedavi seçiminde;

• Siğillerin sayısı,
• Büyüklüğü,
• Anatomik yerleşimi,
• Hastanın sağlık durumu,
• Gebelik durumu,
• Önceki tedaviler,
• Olası yan etkiler ve
• Hastanın tercihleri

birlikte değerlendirilir.

Tedaviler genel olarak hastanın uyguladığı topikal tedaviler ve hekim tarafından uygulanan yöntemler olarak ikiye ayrılabilir.

İmiquimod ile genital siğil tedavisi

İmiquimod, bazı dış genital ve perianal siğillerde kullanılan topikal ilaçlardan biridir.

Lokal immün yanıt üzerinde etkili olarak siğillerin gerilemesini destekler.

Tedavi sırasında;

• Kızarıklık,
• Yanma,
• Hassasiyet,
• Erozyon,
• Kabuklanma ve
• Pigment değişiklikleri

görülebilir.

Kullanım şekli preparatın konsantrasyonuna ve hastanın durumuna göre değiştiği için hekim tarafından planlanmalıdır.

Podofillotoksin ile genital siğil tedavisi

Podofillotoksin (podofilox) dış genital siğillerde kullanılabilen topikal tedavilerden biridir.

Siğil hücrelerinin çoğalmasını baskılayarak etki gösterir.

Her anatomik bölge için uygun değildir ve yanlış uygulandığında sağlam dokuda ciddi tahrişe neden olabilir.

Gebelikte kullanılmamalıdır.

Eski yıllarda kullanılan podofillin ile podofillotoksin aynı ürün değildir. Günümüzde podofillin reçinesi, daha güvenli seçenekler bulunması nedeniyle rutin önerilen ilk tedaviler arasında yer almamaktadır.

Genital siğillerde kriyoterapi

Kriyoterapi, genital siğillerin tedavisinde dermatoloji pratiğinde sık kullanılan yöntemlerden biridir.

Siğil dokusu sıvı azot ile kontrollü biçimde dondurularak tahrip edilir.

Tek seansta sonuç alınabileceği gibi siğillerin sayısı, büyüklüğü ve tedaviye verdiği yanıta göre birden fazla seans gerekebilir.

İşlem sonrasında;

• Ağrı,
• Yanma,
• Ödem,
• Su toplaması,
• Kabuklanma veya
• Geçici pigment değişiklikleri

görülebilir.

Elektrokoter ile genital siğil tedavisi

Elektrokoter / elektrocerrahi, genital siğillerin elektrik enerjisi kullanılarak kontrollü şekilde ortadan kaldırılmasıdır.

Özellikle kabarık, çok sayıda veya belirli bir seansta mümkün olduğunca fazla lezyonun temizlenmesinin istendiği durumlarda kullanılabilir.

İşlem genellikle lokal anestezi altında gerçekleştirilir.

Elektrokoterin avantajlarından biri uygun hastalarda çok sayıda görünür lezyonun tek seansta ortadan kaldırılabilmesidir.

Ancak uygulamanın gereğinden derin yapılması pigmentasyon değişikliği veya skar riskini artırabileceği için işlem derinliğinin kontrollü olması önemlidir.

Lazerle genital siğil tedavisi

Genital siğillerin tedavisinde CO₂ lazer gibi lazer sistemleri de kullanılabilir.

Özellikle;

• Çok sayıda,
• Büyük,
• Yaygın,
• Tedaviye dirençli veya
• Anatomik olarak ulaşılması güç

siğillerde lazer tedavileri değerlendirilebilir.

CO₂ lazer ve diğer cerrahi yöntemlerin avantajı uygun hastalarda siğillerin büyük bölümünün tek seansta ortadan kaldırılabilmesidir. Bununla birlikte tedavi sonrasında yeni siğiller gelişebilir.

Lazer ve elektrocerrahi uygulamalarında oluşan cerrahi duman nedeniyle uygun havalandırma ve duman tahliye sistemlerinin kullanılması önemlidir.

TCA ile genital siğil tedavisi

Trikloroasetik asit (TCA) hekim tarafından genital siğillerin üzerine kontrollü şekilde uygulanabilen kimyasal destrüksiyon yöntemlerinden biridir.

Siğil dokusundaki proteinlerin koagülasyonu yoluyla etki gösterir.

Yüksek konsantrasyonlarda kullanılan bir asit olduğu için sağlam çevre dokulara taşırılmaması gerekir.

TCA özellikle bazı mukozal genital siğillerde kullanılabilen seçeneklerden biridir.

El, ayak ve diğer deri bölgelerindeki siğillerde kullanılan salisilik asit veya 5-florourasil/salisilik asit içeren siğil ilaçları genital bölgeye kendi kendine uygulanmamalıdır.

Genital deri ve özellikle mukozalar el ve ayak derisinden çok daha hassastır.

Normal deri siğilleri için kullanılan ürünlerin genital siğillere uygulanması ciddi tahriş, erozyon ve doku hasarına neden olabilir. American Academy of Dermatology de sıradan deri siğilleri için kullanılan ürünlerin genital siğillerde kullanılmamasını önermektedir.

Genital siğilde kullanılacak topikal tedavi lezyonun anatomik bölgesine göre hekim tarafından seçilmelidir.

Hayır.

Genital siğil tedavisinde temel amaç gözle görülen lezyonların ortadan kaldırılmasıdır.

Kriyoterapi, elektrokoter, lazer veya topikal tedaviler HPV’nin vücuttan anında tamamen temizlenmesini sağlamaz.

Bağışıklık sistemi HPV enfeksiyonlarının büyük bölümünü zaman içerisinde kontrol altına alır. WHO’ya göre HPV enfeksiyonlarının yaklaşık %90’ında enfeksiyon bağışıklık sistemi tarafından kontrol edilir.

Bu nedenle siğilin kaybolması ile HPV enfeksiyonunun aynı anda tamamen ortadan kalkması aynı kavram değildir.

Evet.

Genital siğiller tedaviden sonra tekrar ortaya çıkabilir.

Tekrarlamalar özellikle tedaviden sonraki ilk üç ay içerisinde daha sık görülür.

Tedavi sırasında gözle görülmeyen HPV ile enfekte hücrelerin bulunabilmesi nedeniyle yakın bölgelerde yeni siğiller gelişebilir.

Bu durum mutlaka uygulanan tedavinin başarısız olduğu anlamına gelmez.

Tedaviden sonra kontrol muayeneleri faydalı olabilir.

Özellikle ilk aylarda;

• Yeni siğil oluşumu,
• Tedavi edilen alanın iyileşmesi,
• Pigment değişiklikleri veya
• Diğer komplikasyonlar

değerlendirilebilir.

Tedaviye rağmen düzelmeyen veya görünümü değişen lezyonlarda tanının yeniden değerlendirilmesi gerekebilir.

Evet.

Genital siğil tanısı alan kişinin mevcut partnerini bilgilendirmesi önerilir.

Ancak partnerde görünür siğil olmaması HPV bulunmadığı anlamına gelmez. Partnerler çoğunlukla HPV’yi paylaşırlar ve HPV’nin hangi partnerden ne zaman bulaştığını belirlemek genellikle mümkün değildir.

Genital siğili olan kişinin partnerine rutin HPV testi yapılması önerilmez.

Partner genital lezyonlar açısından muayene olabilir ve kişinin risk profiline göre diğer cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar açısından değerlendirme yapılabilir.

Genital siğiller cinsel yolla bulaşabilen bir HPV enfeksiyonunun göstergesi olduğundan, kişinin cinsel öyküsü ve risk faktörlerine göre diğer cinsel yolla bulaşan enfeksiyonların değerlendirilmesi uygun olabilir.

Bu değerlendirme;

HIV,

sifiliz,

hepatitler,

klamidya veya

gonore

gibi enfeksiyonlara yönelik testleri kişinin risk durumuna göre içerebilir.

Bu, genital siğili olan herkese otomatik olarak bütün testlerin yapılması gerektiği anlamına gelmez; değerlendirme kişiye özel yapılmalıdır. CDC de genital siğili bulunan kişilerin diğer cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar açısından değerlendirilmesinden fayda görebileceğini belirtmektedir.

HPV’nin cilt temasıyla bulaşabilmesi nedeniyle hiçbir yöntem cinsel temas sırasında riski tamamen ortadan kaldıramaz.

Ancak bazı önlemler bulaşma riskini azaltabilir.

Prezervatif

Prezervatifin doğru ve düzenli kullanılması HPV bulaşma riskini azaltabilir.

Ancak HPV prezervatifin kaplamadığı genital deri bölgelerinde de bulunabildiği için tam koruma sağlamaz.

Hayır.

Cinsel ilişki sonrasında genital bölgenin yıkanması, antiseptik uygulanması veya idrar yapılması HPV enfeksiyonunu önleyen yöntemler değildir.

HPV yüzeyde duran ve yıkamayla uzaklaştırılabilecek basit bir kontaminasyon değildir; deri ve mukoza hücrelerini enfekte eder.

Görünür siğiller varken cinsel temas

Görünür genital siğiller varken HPV’nin partnerlere aktarılabilme olasılığı vardır.

Bu dönemde yakın genital temastan kaçınılması bulaş riskini azaltabilir.

Bununla birlikte siğiller tamamen kaybolduktan sonra HPV’nin ne kadar süre bulaştırılabilir durumda kalabileceğini kesin olarak belirlemek mümkün değildir.

Evet.

HPV aşıları genital siğillere ve HPV ile ilişkili bazı kanserlere karşı koruma sağlayabilir.

9-valanlı HPV aşısı, genital siğillerin yaklaşık %90’ından sorumlu HPV 6 ve 11’in yanında HPV 16, 18, 31, 33, 45, 52 ve 58 gibi yüksek riskli HPV tiplerini de kapsar.

Aşının koruyuculuğu HPV ile karşılaşmadan önce uygulandığında en yüksektir.

Hayır.

HPV aşısı koruyucu bir aşıdır; mevcut genital siğili ortadan kaldırmaz ve mevcut HPV enfeksiyonunu tedavi etmez.

Bununla birlikte kişinin daha önce genital siğil geçirmiş veya belirli bir HPV tipiyle karşılaşmış olması, aşının kapsadığı diğer HPV tiplerinden hiçbir fayda görmeyeceği anlamına gelmez.

HPV aşısının uygulanacağı yaş ve doz sayısı kişinin yaşına, bağışıklık durumuna, önceki aşılarına ve güncel ulusal/uluslararası önerilere göre belirlenmelidir.

Örneğin güncel CDC yaklaşımında rutin aşılama 11–12 yaşta önerilmekte, 9 yaşından itibaren başlanabilmekte ve eksik aşılı kişilerde 26 yaşa kadar tamamlayıcı aşılama önerilmektedir. Bazı 27–45 yaş erişkinlerde ise hekimle birlikte bireysel değerlendirme yapılabilir.

Hayır.

Genital siğillerin büyük bölümü HPV tip 6 ve 11 gibi düşük riskli HPV tipleriyle ilişkilidir.

Bunlar rahim ağzı kanserinin temel nedeni olan yüksek riskli HPV tiplerinden farklıdır.

Bununla birlikte bir kişide aynı anda birden fazla HPV tipi bulunabilir.

Bu nedenle kadınların yaşlarına ve ulusal tarama programlarına uygun şekilde servikal kanser taramalarını sürdürmeleri önemlidir.

Yalnızca genital siğil bulunması nedeniyle smear veya HPV taramasının normalden daha sık yapılması gerektiğine dair bir öneri yoktur.

Kadınlar yaşlarına, önceki sonuçlarına ve ulusal servikal kanser tarama programına uygun aralıklarla takip edilmelidir.

CDC de genital siğili bulunan kadınların yalnızca siğil nedeniyle diğer kadınlardan daha sık Pap testi yaptırmalarına gerek olmadığını belirtmektedir.

Gebelikte genital siğil tedavisi

Gebelik sırasında genital siğiller büyüyebilir veya sayıları artabilir.

Tedavi seçimi gebelikte farklıdır.

Podofillotoksin, podofillin ve sinecatechins gebelik sırasında kullanılmamalıdır. İmiquimod için gebelik verileri sınırlı olduğundan genellikle kaçınılması önerilmektedir.

Gerekli durumlarda kriyoterapi veya uygun fiziksel tedaviler hekim tarafından değerlendirilebilir.

Genital siğil bulunması tek başına sezaryen yapılmasını gerektirmez. Sezaryen esas olarak siğiller doğum kanalını engelliyorsa veya vaginal doğumda ciddi kanama riski oluşturuyorsa düşünülebilir.

Genital siğil yaygın görülen ve tedavi edilebilen bir HPV enfeksiyonu bulgusudur.

Tedavide amaç yalnızca siğilleri ortadan kaldırmak değildir.

Öncelikle lezyonun gerçekten genital siğil olduğundan emin olunmalı; ardından lezyonların sayısı, büyüklüğü, anatomik yerleşimi ve hastanın özelliklerine göre uygun tedavi seçilmelidir.

Kriyoterapi, elektrokoter, CO₂ lazer, cerrahi yöntemler, TCA ve uygun topikal tedaviler farklı hastalarda kullanılabilecek seçeneklerdir. Güncel kılavuzlarda tüm hastalar için diğerlerinden üstün tek bir tedavi yöntemi bulunmamaktadır.

Ayrıca hastanın;

HPV ve kanser arasındaki farkı doğru anlaması,

partner konusunda doğru bilgilendirilmesi,

gerekli durumlarda diğer cinsel yolla bulaşan enfeksiyonlar açısından değerlendirilmesi,

uygun servikal kanser taramalarını sürdürmesi ve

HPV aşısı açısından değerlendirilmesi

tedavinin önemli parçalarıdır.

Bilimsel Kaynaklar

Genital Siğiller – Tanı, Tedavi, Takip ve Partner YönetimiCDC – Anogenital Warts, STI Treatment Guidelines

HPV Enfeksiyonu, Yüksek ve Düşük Riskli HPV TipleriCDC – Human Papillomavirus Infection Guidelines

HPV, Genital Siğiller ve HPV ile İlişkili KanserlerWHO – Human Papillomavirus and Cancer

HPV Aşısı ve Güncel Aşılama YaklaşımıCDC – HPV Vaccine Recommendations

Genital Siğillerin Tanı ve TedavisiAmerican Academy of Dermatology – Genital Warts: Diagnosis and Treatment

Genital Siğillerin Klinik GörünümüAmerican Academy of Dermatology – Genital Warts: Signs and Symptoms